"świat bez wad", czyli the optimizm by wasawadatta: Alice in Wonderland

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Alice in Wonderland. Pokaż wszystkie posty

piątek, 29 lipca 2016

Smutne są polskie ogródki przydomowe...

najczęściej to po prostu zgrupowania iglaków wszelkiej maści, taki sposób na bezproblemowość i brak konieczności poświęcania się ogrodowi. Rozumiem takie podejście do tematu, zadziwia mnie jednak masowość zjawiska. Wszystkie tują sterczą wyprostowane, poważne na trawnikach, w miejscach, które wyglądają jak założenie pod nowy cmentarz a nie jak przydomowe centrum relaksu. Zawsze wiedziałam, że brakuje mojemu narodowi poczucia humoru.
Po co Polakom ogrody, skoro tak bardzo nie lubią w nich pracować? Ja pójdę dalej i powiem, że nie lubią nawet o nich myśleć.
Stoję po drugiej stronie lustra. Jak baśniowa Alicja, zapuszczam się w głębię tematu. Szukam ciekawych rozwiązań, aranżacji, tajemniczych, bądź urokliwych przedmiotów, których zastosowanie dotychczasowe da się zmienić, to jest zabawa z ogrodem a ogród ją lubi. Na przykład za poidła dla ptaków służą u mnie wielkie glazurowane, kolorowe popielniczki, przyciągnięte z Czacza, kupione tam za grosze. Z wakacji ciągnę ze sobą muszelki, kawałki wygładzonych przez morze korzeni i całe kilogramy okrąglutkich kamieni. Tym samym skutkują nasze spaceru do lasu, na pole, na łąkę.
Nigdy nie skusiłam się na nowiutki, wypasiony komplet ogrodowych mebli, cenię sobie urokliwe i wymagające inwencji własnej mieszanki. Nie unikam pięknych, kolorowych tkanin, zawsze stół, stoliki, zdobią materie. Nigdy, z ręką na sercu, nie zniżyłam się do zakupu papierowej zastawy, zawsze wynoszę z domu tę najpiękniejszą. Celebrujemy ogród. Wieczory spędzamy przy szklanych lampionach, zagubieni w obszernych lawendowych kocach.
Rośliny otaczają nas zawsze i wszędzie. Zwieszają się nad stolikami, ocierają o nogi przechodzących. Nie gardzę żadnym gatunkiem, otwieram serce nawet dla tych pospolitych, łąkowych, które znajdują swoje miejsca obok szlachetnych i drogich, mieszają się, ich pędy splatają ze sobą, tworzą cudowny świat. W tym roku poszłam jeszcze dalej i w ogrodzie ozdobnym posadziłam krzaczki pomidorów, cukinie, patisony, ogórki, pospolity koper i pietruszkę. Jest bajkowo. Zawsze coś się dzieje, motyle, pszczoły, trzmiele, ptaki, nocą jeże i żaby. Żyjemy sobie razem na tym kawałeczku raju na ziemi. Koledzy synów nazywają nasz ogród dżunglą a mnie elfem, dla mnie to piękne komplementy i nie rozumiem tylko dlaczego niektórzy dobrowolnie potrafią z takich przyjemności zrezygnować. Na naszej, długiej, kilkukilometrowej ulicy, jest zaledwie dziesięć ogrodów, po których widać, że ich właściciele są w nich zakochani, przykre to i bezsensowne, zwyczajnie szkoda ziemi.....cieszmy się ogrodem, prawdziwy żyje, rusza się, zmienia, dodaje energii, jest fabryką kolorów, woni, kształtów, smaków i ...tlenu, daje życie!